Uzun süredir beklediğim ana geldik, bayağıdır ev bakıyordum ve sonunda şans eseri bir eve denk geldim, fiyatı diğerlerinin yarısı kadardı ve tek başıma yaşayacağım için gayet makul idi. Ailem ile bağlarımı kopardığımdan dolayı artık tek yaşama vaktim gelmişti, beni hak etmiyorlardı zaten. Şimdi üstümü giyiniyorum ve yeni evime görüşmeye gidiyorum.
Kısa bir erkek hazırlanmasından sonra.
Evet hazırım, şanslıyım ki ev sahibi kadın değil, erkek. Kadın emlakçılar tilt oluyorlar nedense. Neyse adamı bekletmeyelim.
Ailesinin evinden çıktı ve son kez garaja inip arabasına bindi, adamın gönderdiği konumu açtı ve telefonunu sabitledi, en sevdiği şarkıyı açtı "Killdozer" ve yola çıktı. Ailesinden ne kadar uzaklaşır ise onun için o kadar iyiydi, bu yüzden evi çok uzaklarda bakmıştı. Şimdi ise onu 12 saatlik bir araba yolculuğu bekliyor idi. Sessizce müziğini dinleyerek yolda iken vurmasına kısa bir süre kala yolun kenarında birini gördü, eliyle garip hareketler yapıyor idi, kenara çekti ve camı açtı.
+Yolda mı kaldınız?
-Evet.
+Bırakabilirim isterseniz.
-Tabi, kapıyı açar mısınız?
Başıyla onayladı ve arabadan inip diğer tarafa gittiğin de kadını göremedi, etrafına baktı ve ne bir kimse ne bir ses vardı, sadece arabanın rölanti sesi. Uzun süredir uyumadığı için halisünasyon gördüğünü düşündü ve arka koltuğa oturup biraz dinlenmeye karar verdi. Her zaman sınırlarda bir hayat yaşadığı için bu tarz olaylar onu etkilemiyor idi, karakter olarak da herhangi bir şeyden korkusu yoktu.
2 saatlik rahatsız uyku sonrası.
2 saat uyumuştu ama ona 1 gün gibi gelmişti, perişan olmuş şekilde doğruldu, beli tutulmuştu. Dışarı çıktı ve biraz kendini esnetip direksiyona geçti ve yola koyuldu. Kısa bir mesafesi vardı ve biraz hız kurallarını ihlal ederek erken şekilde gelmişti, yaklaşırken evin sahibini aradı ve durumu belirtti. Adam iyi karşılamıştı ve kısa bir süre içinde eve geleceğini söyledi. O da onaylayıp arabayı evin yakınlarında ki bir kafeye çekti ve içeri geçip kendine bir tane kahve söyledi. Kahvesini içerken etrafı analiz etti, genellikle sakinlik olduğunu gördü, içten içe mutlu olmuştu, her zaman hayali idi sessiz sakin bir yerde yaşamak. Bir diğer dikkatini çeken şey ise etraf da hiç yaşıtı bir kız yoktu, geneli tahminlerine göre 30 ve üstü idi, şeytani bir sırıtış atıp kahvesini yudumlamaya devam etti. Kahvesini bitirdiğin de telefonu çaldı ve adam evin önünde beklediğini söyledi, onaylayıp kafeden kalktı ve eve doğru yürüdü. Eve geldiğin de ise bahçede bahsettiği 30 yaş üstü, alımlı ve cesur giyimli bir kadın var idi. Yanına yaklaştı ve sordu;
+Ev sahibi siz misiniz?
-Evet, kocam söylemiş olmalı.
+Kendisinin beklediğini belirtmişti.
-Kendisi biraz unutkandır.
+Anladım, sorun yok.
-Eve geçelim isterseniz?
+Tabi.
Kadının yüzüne baktığın da anlam veremediği bir ifade vardı, bir çok duygunun birleşimi bir ifade ve korkutucuydu. Muhafazakar bir yerden gelmişti ve burada böyle giyinen bir kadın gördüğün de şaşırmıştı. Kadın önüne geçip cüretkar bir şekilde yürüyerek eve girmişti, o da arkasından girdi ve kapılar kapandı. Kadın önce banyoya ilerledi ve ne gibi özellikleri olduğunu anlattı. Gelmeden önce tüm detayları araştırıp görmüştü zaten, neden anlattığına anlam veremedi ama bölmeden de dinledi. Kadın sonrasında yatak odasını tanıttı, oradan ise mutfak ve geri kalan odaları tanıttı ve sözü ona bıraktı.
+Beğendiniz mi?
-Evet, gelmeden önce araştırma yapmıştım ve görmüştüm, tam istediğim gibi bir yer. Fiyatta herhangi bir değişiklik yok değil mi?
Kadın ona iyice yaklaşıp kulağıma fısıldadı.
+Hayır yok, sen olursan daha da ucuza bile verebilirim.
Dedi ve dedikten sonra uzaklaştı, kadının bu hareketi onu biraz korkutmuş idi, tanımıyor etmiyor sonuçta.
+Peki o zaman, şuan yerleşmem de bir sorun yok değil mi?
-Hayır yerleşebilirsiniz, sonrasında ise sözleşmeyi yaparız.
+Peki teşekkür ederim.
-Rica ederim.
Bunu söyledikten sonra kadının gözlerinin içine baktı, çözemediği duyguyu şimdi anlamıştı "ilgi eksikliği". Böyle düşünmesinin bir diğer sebebi ise bu konuşmadan sonra kadının gitmeyip hala beklemesi idi. Kadın burada kalır ise bir şeyler yaşanacak gibi görünüyordu, ya da her şeyi yanlış anlamıştı, denemekten zarar gelmez diyerek kadına sordu;
+Kahve içelim mi?
-Olur tabii.
+Evde malzeme var mı?
-Evet mutfakta var.
Beraber mutfağa geçerler, kadın malzemenin üstteki dolapta olduğunu söyler ve eliyle gösterir. Almak için gider ve kadın önünden çekilmez, ona hafif temas ederek kahveyi alır ve kadına verir. Kadın kahveyi makineye koyar ve bu sırada bir soru yöneltir;
+Tek mi yaşayacaksın?
-Evet öyle gözüküyor.
+Ah neden?
-Son ilişkimden ötürü kadınlardan uzaklaşma kararı aldım.
+Senin gibi genç ve yakışıklı bir delikanlı bence tek olmamalı.
Kadın bunu söylerken gözünü kırpmıştır, kadının yüzüne duygusuz bir biçimde bakıp farklı bir soru yöneltmiştir.
+Kocanız ile aranız iyi mi?
-Pek değil, kendisi çok yaşlandı ve bir çok işi yapamıyor.
+Anladım anladım, boşanmayı düşündünüz mü?
-Aslında hayır, iş gereği evli olmamız gerekiyor.
+Anladım, emlakçılık işleri sanırım.
-Evet, harici bir işimiz yok.
İkisi de kendini sohbetin içinde bulmuş ve saatlerce konuşmuş birbirlerine sorunlarını anlatıp destek olmuşlardır, tüm bu süre zarfında kadını çözememiş ve bu yüzden içten içe rahatsızdır. Kadının tüm söylediklerinin altında bir şey vardır ama ne olduğunu bilmez. Son merak ettiği bir soru vardır, onu sorduktan sonra kadını gönderip dinlenecektir.
+Bugün kafede kahve içerken gözüme takıldı, etraf da hiç yaşıtım kimseyi göremedim, ayrıca erkek de çok az gördüm.
-Ah o konu, burada yaşanan bir sorundan ötürü genç nüfus ve erkeklerimiz kalmadı.
+Ne sorunu?
Kadın soruyu cevaplamadan ayağa kalkar ve eliyle dudaklarına sürtüp "ssh" diyerek sessiz olmasını işaret eder ve evden çıkar. Yaşadığı saçmalık karşısında sadece gülerek kahvesini içmeye devam eder. Kahvesi bittikten sonra uyumak için odasına çıkar, üstünü çıkarıp kendini yatağa bırakır ve tanıdık bir koku alır, yatak yoğun şekilde kadının parfümü kokuyordur, yoğun bir koku olduğu için uyuyamaz ve kalkıp koltuğa geçip orada uyuya kalır.
Her ne kadar rahatsız bir yerde yatmış olsa da güzel bir şekilde uyanır, kalkıp banyoya gider ve klasik sabah rutinini gerçekleştirir. Bu sırada ise bir şey fark eder, kadından evin anahtarını almamıştır. Telefonunu alır ve emlakçıyı arar, durumu belirtir. Emlakçı ise bugün akşam geleceğini söyler ve kapatır. Akşama kadar evde durmaktansa evden çıkıp etrafı tanımak ister, küçük ama gelişmiş bir köy gibi bir yer zaten diye düşünür. Odasına gider ve dolabına bakar, gözüne kenarda duran takım elbise çarpar, hep takım elbise giymek istemiştir ama hiç gerekli bir durum olmamıştır. Şimdi ise tek başımaydı ve istediğini yapabilirdi, takım elbiseyi aldı ve giydi, şanslı olacak ki jilet gibi olmuştu. Dışarı çıktı ve etrafa göz gezdirdi, gittiği kafeyi gördü ve orada doğru yürüdü. Yolda gördüğü herkese güler bir yüz ile selam vermiş ama aldığı karşılık farklı olmuştur, kimisi göz kırpmış, kimisi dudaklarını ısırmıştır. Garip bir yerin içine mi düştüm diye düşünürken sipariş sırası ona gelmiştir, yine aynı kahveyi söyler ve yerine geçer. Kahvesini içtikten sonra yapacak bir şey bulamaz ve emlakçının ofisine gidip anahtarı kendi almaya karar verir, etrafa sorar ve emlakçının yerini öğrenir. Arabasına geçer ve konumu açıp yola çıkar.
1. Bölüm sonu.
